ABC sadzenia z „Moim Ogródkiem” - 11.05.2018

 Jeszcze kilka lat temu wydawało się, że lato to nie czas na sadzenie roślin – szczególnie drzew i krzewów. Dzięki temu, że większość roślin produkowana jest w pojemnikach, możemy je sadzić przez cały sezon: od wczesnej wiosny do późnej jesieni. Warto poznać dobre rady ich sadzenia i wskazówki – co zrobić tuż po ich kupieniu, ponieważ obecnie kupujemy rośliny nie tylko osobiście w centrach ogrodniczych, ale również za pośrednictwem sklepów internetowych, a taki zakup wymaga odpowiednich czynności, tak aby rośliny były zdrowe, a działka atrakcyjna.

 

CZYTAJ DALEJ

 


 Pomidory bez chemii – z majowym "działkowcem" jest to możliwe - 12.04.2018

 Groźne choroby pomidora (głównie zaraza zimniaka) często zniechęcają do uprawy tego smacznego warzywa, niektórzy wręcz uważają, że bez chemicznych środków ochrony nie osiągną sukcesu. Tymczasem warto sięgnąć po majowe wydanie miesięcznika „działkowiec” aby przekonać się, że można zbierać zdrowe i dorodne pomidory z działkowych upraw bez stosowania „chemii”!

 

CZYTAJ DALEJ

 


 Wiosenna uprawa gleby na działkach - 22.03.2018

 Do podstawowych celów wiosennej uprawy gleby na działkach zalicza się:
1. Ograniczenie strat wody pozimowej poprzez zatrzymanie jej w glebie;
2. Przyśpieszenie nagrzewania się gleby;
3. Przygotowanie gleby do siewu lub sadzenia roślin oraz zapewnienie im warunków do dobrego kiełkowania i następnie optymalnego wzrostu;
Wieloletnie obserwacje poczynione na terenie ogrodów działkowych wskazują, że znaczna część działkowców popełnia szereg błędów podczas wiosennego przygotowania gleby do siewu lub do wysadzania roślin. Do najczęstszych z nich należą:

  1. Brak lub zbyt późne wiosenne przerwanie parowania wody z gleby. Działkowiec czeka aż pozimowe grzbiety przeschną bardzo mocno (czasami do maja – przy uprawie ogórków, pomidorów i innych ciepłolubnych), a gleba po jej dotknięciu bardzo mocno pyli się. Następują wtedy duże straty wody, którą w niedługim okresie czasu trzeba będzie dostarczyć roślinom. Ponadto podczas  przygotowania gleby do siewu lub sadzenia rozsad, następuje niszczenie struktury gruzełkowatej gleby.
  2. Zbędne wiosenne przekopywanie gleb lekkich, głęboko przesuszające glebę. Ponadto przy jej osiadaniu, odbywającego się często już po wysiewie roślin, uszkodzeniu ulegają korzenie młodych siewek;
  3. Wapnowanie gleb późną jesienią – już po jej przekopaniu lub nawet wiosną. Powoduje to umieszczenie całej dawki wapna tylko w wierzchniej warstwie gleby powodując często jej przewapnowanie oraz brak pozytywnych zmian w I-szym roku po wapnowaniu w warstwach głębszych, do których wapno nie dotrze. W tej sytuacji przez cały okres wegetacji główna masa korzeni nadal znajdować się będzie w glebie zakwaszonej. Przy dużych dawkach wapna, zastosowanych tylko do warstwy wierzchniej,  może dojść do zmniejszenia siły kiełkowania wysianych nasion. 

Dlatego zaleca się:

  1. wapnować powinniśmy tylko gleby kwaśne (przewapnowanie skutkuje negatywnie przez szereg lat i jest gorsze dla kondycji roślin i dla jakości uzyskiwanych plonów niż lekkie, niewielkie zakwaszenie gleby). Poprawny termin zabiegu: przed jesiennym przekopaniem gleby lub w II połowie lata - przed kopaniem pod uprawę poplonu.
  2. zachowanie jak największej ilości wody pozimowej osiąga się poprzez przerwanie jej podsiąkania z warstw głębszych oraz ograniczenie do minimum parowania z warstwy wierzchniej, a to z kolei przyśpiesza jej ogrzewanie się. 

Jest to szczególnie ważne na glebach lekkich oraz dla roślin bardzo wcześnie wysiewanych lub wysadzanych, najczęściej pod osłony w polu. W tym celu w okresie przejaśniania (przesuszania) się grzbietów gleby (wtedy gdy gleba już nie maże się) należy ją jak najszybciej wyrównać na płasko za pomocą odwróconej części roboczej grabi. Tym zabiegiem co najmniej 2-3 krotnie zmniejszymy powierzchnię parowania wody;
wiosenne przekopywanie gleb lekkich nie jest wskazane, ponieważ następuje przesuszenie gleby i tym samym utrudnione wschody roślin oraz konieczność szybszego podlewania roślin i zbędne zużycie wody, która w ogrodach działkowych znacząco podnosi koszty;
na glebach zwięzłych – ciężkich – zabieg ten należy wykonać nieco później z powodu ich powolniejszego - późniejszego osuszania się. Ponadto na tych glebach może zachodzić potrzeba zastosowania narzędzi głębiej wzruszających bardziej zbijającą się glebę: kultywatora lub motyki i po ich zastosowaniu również należy wyrównujemy powierzchnię gleby;
Wiosenne przekopywanie gleby, często stosowane na działkach:

  1. Nie jest zalecane na glebach lekkich – powoduje ich przesuszanie;
  2. Dopuszczalne na glebach lżejszych tylko przy wiosennym stosowaniu obornika. Termin przekopania – nie krócej niż 2 - 3 tygodnie przed planowanym siewem lub sadzeniem roślin. Wynika on z konieczności naturalnego osiadania gleby, tak by nie następowało rozrywanie się korzeni roślin przez osiadającą glebę. Jednak zabiegi te w sytuacjach typowych należy wykonywać jesienią;
  3. Na glebach zwięzłych, ciężkich – gliniastych, często zbitych podczas zimy - wiosenne przekopywanie gleby może okazać się potrzebne.

Przygotowanie gleby do siewu lub sadzenia roślin: celem jest zabezpieczenie ukształtowania zagonów, wyrównanie gleby, zagęszczenie warstwy wierzchniej, spowodowanie by składała się ona z niewielkich bryłek o wielkości od 0,5 do maksymalnie 1cm. 
Pod rośliny wczesnego siewu (groch, bób, marchew i pietruszka na zbiór wczesny, cebula) – czas na uprawę jest bardzo krótki. Nasiona lub cebule tych roślin kiełkują przy niskiej tmp. i po wschodach znoszą przymrozki. Dla tych roślin ponownie grabimy glebę „na krzyż” lub po przekątnej grządki, wysiewamy nasiona i delikatnie ugniatamy glebę (należy ugniatać ją tylko w wysianych rzędach) w celu lepszego podsiąkania wody w zasięg kiełkujących nasion. Uzyskamy wtedy lepsze, szybsze i gęściejsze wschody roślin;
Pod rośliny późniejszego siewu lub pod wysadzane rozsady (ogórki, papryka i pomidory w gruncie, marchew i pietruszka na zbiór jesienny, fasola, kukurydza cukrowa, buraki ćwikłowe itd.), gleba jest zazwyczaj w gorszym stanie: bardziej zbita, jeśli gliniasta to bardziej zaskorupi się, czasami już zachwaszczona. W takiej sytuacji należy glebę spulchnić głębiej np. kultywatorem, usunąć ewentualne chwasty i wyrównać grabiami. Głębokość spulchnienia należy uzależnić od  głębokości korzenienia się roślin. Pod rośliny głęboko korzeniące się, mające palowy system korzenia, takie jak marchew, pietruszka lub buraki spulchnienie gleby powinno być głębsze, gdyż w przeciwnym przypadku może dochodzić do deformacji (rozgałęziania się) korzeni spichrzowych tych roślin.

 

 

Jan Grabowski                     

Instruktor Krajowy PZD

w Białymstoku                  

     


 

 Rdza gruszy - zapobieganie, zwalczanie, opryski - 15.03.2018

 Rdza gruszy jest chorobą coraz częściej atakującą grusze na działkach. Uszkadza ona głównie liście grusz. Może też porażać owoce. W przypadku corocznego pojawiania się rdzy gruszy na działce należy podjąć działania mające na celu jej zwalczanie.                                                   Rdza gruszy – objawy: Pierwsze objawy, świadczące o porażeniu gruszy przez rdzę, pojawiają się wiosną na młodych liściach. Od maja można zaobserwować małe, pomarańczowożółte plamy na górnej części liści gruszy. Z biegiem czasu powierzchnia plam powiększa się i przybierają one postać jaskrawo pomarańczowych narośli. W tych miejscach liście grubieją i sztywnieją. Narośla są gąbczaste w środku. W lecie na dolnej stronie liści formują się stożkowate, żółte skupienia zarodników. Porażone liście przedwcześnie opadają z drzew osłabiając je. Objawy rdzy gruszy występują, choć znacznie rzadziej, także na owocach, ogonkach liściowych i pędach. Mają one postać pomarańczowych, wzniesionych i twardych plam. Porażone owoce najczęściej opadają, a te, które zostaną na drzewie, nie nadają się do spożycia. 
Zapobieganie rdzy gruszy to przede wszystkim unikanie sadzenia na działkach jałowca sabińskiego, który jest żywicielem pośrednim patogenu powodującego tę chorobę. Jednak na terenie ogrodów działkowych jest to trudne do wykonania ze względu na coraz większą popularność nasadzeń ozdobnych roślin iglastych i dużą liczbę działkowców podejmujących decyzje w tym zakresie. Zarodniki grzyba, przenoszone z jałowców, dzięki podmuchom wiatru, potrafią przedostawać się na odległość kilkuset metrów, a nawet kilku kilometrów. Wyeliminowanie jałowców z tak dużego obszaru jest praktycznie niemożliwe. Dlatego rdza gruszy rozwija się głównie w uprawach amatorskich na terenie ogrodów działkowych i na nasadzeniach przydomowych. Jeżeli chcemy bezproblemowo uprawiać grusze warto co najmniej: usunąć jałowce z swojej działki oraz poprosić sąsiadów aby i oni również unikali uprawy tych jałowców. To działanie zmniejszy ryzyko wystąpienia rdzy gruszy, chociaż całkowicie go nie wyeliminuje. Ponadto do sadzenia na działkach należy wybierać odmiany grusz odporne lub mało wrażliwe na rdzę gruszy. Do grusz rzadko porażanych przez rdzę zaliczane są odmiany: Paryżanka, Bera Hardego i Lukasówka. Należy natomiast unikać uprawy odmian najbardziej wrażliwych na tę chorobę. Do odmian gruszy podatnych na rdzę należą: Bonkreta Williamsa i niestety również Faworytka (Klapsa).
Rdza gruszy - opryski, zwalczanie. W sadach, w których prowadzona jest ochrona chemiczna przeciwko parchowi gruszy, dodatkowe opryski przeciwko rdzy gruszy nie są konieczne. Jeżeli jednak nie wykonujemy oprysków przeciwko parchowi, a na gruszach w latach poprzednich występowała rdza, wskazane jest chemiczne zwalczanie tej choroby.  Opryski przeciwko rdzy gruszy (2- 3  zabiegi) prowadzi się od fazy różowego pąka do zakończenia kwitnienia (maksymalnie do 30 dni po opadnięciu płatków kwiatowych). Należy je wykonywać w odstępach co 10 -14 dni. Do oprysków można stosować przemiennie preparaty takie jak Miedzian 50 WP, Kaptan 50 WP, Topsin M 500 SC i Zato 50 WG. Najbardziej jednak skutecznym przeciwko rdzy gruszy, sprawdzonym przez szereg lat przez autora, jest preparat Score 250 EC. Trzeba jednak pamiętać, że jest on skuteczny dopiero w temperaturze powyżej 12°C i nie powinien być stosowany częściej niż dwa razy w sezonie, ze względu na możliwość uodparniania się na ten preparat grzyba powodującego parcha gruszy. Nie jest on dostępny do zastosowań amatorskich (w małych opakowaniach). Można go nabyć w pojemnikach nie mniejszych niż 0,25 litra. Ilość ta zabezpiecza potrzeby kilku działkowców na kilka lat. Score można wykorzystać również do ochrony drzew owocowych (1 oprysk w sezonie), róż, rododendronów i azalii na działce.
Z moich doświadczeń wynika, że działkowcy i ogrodnicy amatorzy skarżą się, że  preparaty takie jak Miedzian 50 WP czy Topsin M 500 SC nie są wystarczająco skuteczne. Dlatego do skutecznego zwalczania rdzy gruszy, oprócz Score, godnym polecenia jest dość skuteczny preparat Zato 50 WG.

 

 

Jan Grabowski                     

Instruktor Krajowy PZD

w Białymstoku                    

 


 

Problem suszy fizjologicznej u roślin zimozielonych oraz iglastych - 18.12.2017

Susza fizjologiczna dotyczy gatunków iglastych i zimozielonych uprawianych w pojemnikach oraz w gruncie. W wyniku tego zjawiska rośliny mogą nie przetrwać zimy. Powodem wystąpienia suszy fizjologicznej u roślin nie są silne mrozy, jednak brak możliwości pobrania wody z podłoża.

 

CZYTAJ DALEJ

 


 Kiedy i jak zabezpieczać rośliny przed mrozem - 21.11.2017

 Rośliny wrażliwe na mrozy dzielimy na kilka grup. Pierwsze to byliny nie zimujące w gruncie, których części podziemne należy wykopać przed nadejściem mrozów. Druga grupa to byliny wrażliwe na niskie temperatury, ale pozostające na rabatach na okres zimowy. Ostatnią grupę stanowią wrażliwe na mrozy drzewa i krzewy, które wymagają osłaniania przed mrozem.

 

CZYTAJ DALEJ

 


 Lista prac na działce w listopadzie - 06.11.2017

 Jesień to czas przeprowadzania na działce porządków i zabezpieczania roślin przed zimą. Trzeba też zadbać o narzędzia ogrodnicze, aby wiosną były dobrze przygotowane do kolejnego sezonu.

 

CZYTAJ DALEJ

 


 Jesienne nawożenie roślin - 26.09.2017

 Jesień to czas na przygotowanie roślin na działce do przetrwania zimy. W tym okresie nie stosujemy preparatów zawierających azot i stymulujących przyrost masy zielonej. Od sierpnia do października zaczynamy podawać nawozy jesienne z wysoką zawartością potasu oraz fosforu. Związki te przyspieszają drewnienie pędów.

 

 

CZYTAJ DALEJ


 

Jak pielęgnować ogród w czasie upałów? - 03.08.2017

Słoneczne lato i upalne dni kojarzą się najczęściej z wypoczynkiem, relaksem i wakacjami. Jednak w czasie wypoczynku na działce musimy pamiętać, że upały to wyjątkowo trudny czas dla roślin. Jak pomóc im przetrwać?

 

CZYTAJ DALEJ


 

 

 Gdzie woda tam życie - 26.07.2017

 Podlewanie jest jedną z kompleksowych czynności, która wchodzi w zakres prac każdego działkowca. Radzimy, jak, gdzie i kiedy podlewać, by rośliny dobrze rosły.

 

CZYTAJ DALEJ

 


 Suszymy zioła - 11.07.2017

 Początek lipca to dobra pora na zbiór i suszenie ziół. Każdy działkowicz wie, że zioła i rośliny lecznicze przydają się  w domowych kuracjach zdrowotnych  i na działce.

 

CZYTAJ DALEJ

 


 Po co nam zioła na działce? - 30.05.2017

 Dodawane do potraw, pogłębiają ich smak. Przygotowane według odpowiednich receptur mają właściwości lecznicze. Dzięki nim można pozbyć się z ogrodu szkodników. Zioła mają naprawdę bardzo wiele zalet.

 

CZYTAJ DALEJ

 


 Mniszek lekarski - opis i zastosowanie w ochronie roślin -14.03.2017

dandelion, enjoy, every day, life, no tomorrow, resolutions icon Mniszek lekarski to roślina przez wielu uważana za chwast. Tymczasem ma on wiele pożytecznych właściwości, które możemy wykorzystać w domu i w ogrodzie. Od lat mniszek lekarski ma szerokie zastosowanie w medycynie i ziołolecznictwie, a ogrodnicy na jego bazie przygotowują preparaty pomocne w ochronie roślin przed szkodnikami. Mniszek lekarski posiada rozetę liści, rozłożonych przy ziemi. Wytwarza długą łodygę, pustą w środku, na szczycie której znajduje się pojedynczy koszyczek kwiatowy. Gdy złamiemy łodygę zaczyna się z niej sączyć biały płyn przypominający mleko, czyli tzw. sok mleczny. Od niego pochodzi potoczna nazwa mniszka lekarskiego - mlecz. Sok mleczny jest trujący. Kwiatostan złożony jest z licznych żółtych kwiatów języczkowatych. Jednym z charakterystycznych elementów mniszka lekarskiego jest jego owocostan, potocznie nazywany dmuchawcem. Owocostan rozpada się pod wpływem podmuchu, na pojedyncze owoce - niełupki. 
Mniszek lekarski wytwarza także charakterystyczny korzeń. Gatunek ten tworzy klasyczny model palowego systemu korzeniowego. Dlatego też miedzy innymi tak trudno jest wyrwać mniszka lekarskiego z korzeniami. Tym bardziej trudno go wyplewić, gdyż jeżeli zostawimy choć centymetr korzenia w ziemi w przyszłym roku wyrośnie z niego nowa roślina.      

 

 Zastosowanie w ochronie roślin    

 

Mniszek lekarski jest nie tylko sprzymierzeńcem dla człowieka w wymiarze medycznym ale również i w kwestii ochrony roślin. Zastosowanie mniszka lekarskiego w ochronie roślin to przede wszystkim zwalczanie chorób i szkodników, a także stymulacja i przyspieszanie wzrostu roślin. Preparat na bazie mniszka lekarskiego można przygotować z suszonej lub świeżej rośliny. 
Wyciąg z mniszka lekarskiego jest niezwykle skuteczny w walce z mszycami, przędziorkami czy miodunkami. Jak go zrobić? 
Oto przepis na wyciąg z mniszka lekarskiego: 150 g świeżego mniszka lekarskiego (cała roślina) zalewamy 5 litrami wody i odstawiamy na 3 godziny. Można też użyć 125 g zmielonych korzeni lub 200 g świeżych liści. Po upływie 3 godzin możemy spryskać szkodniki powstałym roztworem. 
Wyciąg z mniszka lekarskiego można też wykorzystać do przyspieszenia wzrostu roślin roślin lub rozkładu substancji organicznej w kompoście W tym celu potrzebujemy ok. 200 g suszonego mniszka lekarskiego i ok. 2 kg świeżego mniszka w stanie kwitnienia z korzeniem. To wszystko mieszamy i zalewamy ok. 10 litrami wody. Zostawiamy na 24 godziny, a potem możemy spryskiwać rośliny w okresie letnim lub podlewać rośliny i polewać kompost w okresie jesiennym. W ten sposób za pomocą mniszka lekarskiego możemy również pozbyć się gąsienic motyli bielinków z roślin kapustnych. 
Jeżeli chcemy przygotować gnojówkę z mniszka lekarskiego aby przyspieszyć wzrost i dojrzewanie owoców, musimy wziąć: 0,5 kg całych roślin mniszka (kwiaty, liście, łodygi, korzenie) zalać to 5 litrami wody i odstawić na 7 dni aby mieszanka sfermentowała.  

         

 Na podstawie literatury opracował:
                            Jan Grabowski - instruktor krajowy

 


 

 Wiosenna uprawa gleby na działkach - 01.03.2017

farm, garden, gardening, shovel, tool, work iconWieloletnie obserwacje poczynione na terenie podlaskich ogrodów działkowych wskazują, że znaczna część działkowców popełnia szereg błędów podczas wiosennego przygotowania gleby do siewu lub do wysadzenia roślin. Do najczęstszych z nich należą:


1. Brak lub zbyt późne wiosenne przerwanie parowania wody z gleby. Działkowiec czeka aż pozimowe grzbiety przeschną bardzo mocno (czasami do maja – przy uprawie ogórków lub innych ciepłolubnych), a gleba po jej dotknięciu bardzo mocno pyli się. Następują wtedy duże straty wody, którą w niedługim okresie czasu trzeba będzie dostarczyć roślinom, a podczas jej przygotowania do siewu lub sadzenia rozsad następuje niszczenie struktury gruzełkowatej gleby.
2. Zbędne wiosenne przekopywanie gleb lekkich, głęboko przesuszające glebę. Ponadto przy jej osiadaniu, często już po wysiewie roślin, uszkadzają się korzenie młodych siewek;
3. Wapnowanie gleb późną jesienią – już po jej przekopaniu lub nawet wiosną. Powoduje to umieszczenie całej dawki wapna tylko w wierzchniej warstwie gleby powodując często jej przewapnowanie oraz brak pozytywnych zmian w I-szym roku po wapnowaniu w warstwach głębszych, do których wapno nie dotrze i w których podczas wegetacji znajdować się będzie główna masa korzeni wielu roślin. Przy dużych dawkach wapna może dojść do nawet zmniejszenia siły kiełkowania wysianych nasion. Wapnować należy: tylko gleby kwaśne (przewapnowanie skutkuje negatywnie przez szereg lat i jest gorsze dla kondycji roślin i dla ich jakości niż lekkie zakwaszenie gleby) i zawsze przed ich jesiennym przekopaniem lub przed kopaniem pod uprawę poplonu.

 

Podstawowe cele wiosennej uprawy gleby na działkach:


1. Przygotowanie gleby do siewu lub sadzenia roślin i zapewnienie im warunków do dobrego kiełkowania i optymalnego wzrostu;
2. Ograniczenie strat wody pozimowej poprzez zatrzymanie jej w glebie;
3. Przyśpieszenie nagrzewania się gleby.


Zachowanie jak największej ilości wody pozimowej osiąga się poprzez przerwanie jej podsiąkania z warstw głębszych i parowania z warstwy wierzchniej, a to z kolei przyśpiesza jej ogrzewanie się. 
1. Jest to szczególnie ważne na glebach lekkich oraz dla roślin bardzo wcześnie wysiewanych lub wysadzanych pod osłony w polu. W tym celu w okresie przejaśniania (przesuszania) się grzbietów gleby (wtedy gdy gleba już nie maże się) należy ją  jak najszybciej wyrównać na płasko za pomocą odwróconej części roboczej grabi. Tym zabiegiem co najmniej 2-3 krotnie zmniejszymy powierzchnię parowania wody. Wiosenne przekopywanie gleb lekkich nie jest wskazane, ponieważ następuje przesuszenie gleby i tym samym utrudnione wschody roślin oraz konieczność szybszego podlewania roślin i zbędne zużycie wody, która w ogrodach działkowych znacząco podnosi koszty.  
2. Na glebach zwięzłych – ciężkich – zabieg ten należy wykonać nieco później z powodu ich powolniejszego - późniejszego osuszania się. Ponadto na tych glebach może zachodzić potrzeba zastosowania narzędzi głębiej wzruszających bardziej zbijającą się glebę: kultywatora lub motyki i po ich zastosowaniu również należy wyrównujemy powierzchnię gleby.
3. Wiosenne przekopywanie gleby:

  • Nie jest wskazane na glebach lekkich – powoduje ich przesuszanie;
  • Dopuszczalne na glebach lżejszych tylko przy wiosennym stosowaniu obornika lub przy wiosennym wapnowaniu. Termin przekopania – nie krócej niż 2 - 3 tygodnie przed planowanym siewem lub sadzeniem roślin. Wynika on z konieczności naturalnego osiadania gleby, tak by nie nastąpiło rozrywanie się korzeni roślin przez osiadającą glebę. Jednak zabiegi te w sytuacjach typowych należy wykonywać jesienią.
  • Na glebach zwięzłych, ciężkich – gliniastych, często zbitych podczas zimy - wiosenne przekopywanie gleby może okazać się potrzebne.

4. Przygotowanie gleby do siewu lub sadzenia roślin: celem jest zabezpieczenie warunków: by gleba została wyrównana, warstwa górna zagęszczona, składająca się z niewielkich bryłek o wielkości od 0,5 do maksymalnie 1cm.

  • Pod rośliny wczesnego siewu (groch, bób, marchew i pietruszka na zbiór wczesny, cebula) – czas na uprawę jest bardzo krótki, gdyż nasiona lub cebule tych roślin kiełkują przy niskiej tmp. i po wschodach znoszą przymrozki. Dla tych roślin ponownie grabimy glebę „na krzyż” lub po przekątnej grządki, wysiewamy nasiona i delikatnie ugniatamy glebę (można ugniatać ją tylko w wysianych rzędach) w celu lepszego podsiąkania wody w zasięg kiełkujących nasion. Uzyskamy wtedy lepsze, szybsze i gęściejsze wschody roślin;
  • Pod rośliny późniejszego siewu lub pod wysadzane rozsady (ogórki, papryka i pomidory w gruncie, marchew i pietruszka na zbiór jesienny, fasola, kukurydza cukrowa, buraki ćwikłowe itp.), gleba jest zazwyczaj w gorszym stanie: bardziej zbita, jeśli gliniasta to bardziej zaskorupi się, czasami już zachwaszczona. W takiej sytuacji należy glebę spulchnić głębiej np. kultywatorem i wyrównać grabiami. Głębokość spulchnienia należy uzależnić od  głębokości korzenienia się. Pod rośliny głęboko korzeniące się mające palowy system korzenia, takie jak marchew, pietruszka lub buraki spulchnienie gleby powinno być głębsze, gdyż w przeciwnym przypadku może dochodzić do deformacji (rozgałęziania się) korzeni spichrzowych tych roślin.

                              

 Instruktor Krajowy
                                Jan Grabowski

 


 

 Kędzierzawość liści brzoskwini (Taphrina deformans) i jej zwalczanie - 27.02.2017

 Jest to choroba atakująca corocznie brzoskwinie, tak w uprawach towarowych, jak i amatorskich – w ogrodach przydomowych i działkowych. Odmiany brzoskwiń różnią się podatnością na tę chorobę, jednak żadna z nich nie ma całkowitej odporności. Z tego względu od marca konieczne jest rozpoczęcie zabiegów profilaktycznych, zapobiegających wystąpieniu kędzierzawości liści brzoskwini.                                                                    

 

Jak rozpoznać, że brzoskwinia choruje na kędzierzawość liści brzoskwini     

 

Liście: objawy najczęściej występują na liściach – są one charakterystycznie zdeformowane, zgrubiałe i kruche (patrz fotografia). Rozwijające się na powierzchni liści worki z zarodnikami grzyba, powodują, że liście stają się szaro-matowe, potem czerwienieją, brunatnieją i zasychają.                                  

 

Pędy:  rzadziej objawy obserwuje się na pędach, kwiatach i owocach. Na pędach obserwuje się nabrzmiewanie miękiszu korowego. Porażone kwiaty zasychają i opadają.                                                                                                                        

 

Owoce:  ulegają deformacji, na ich powierzchni pojawiają się ciemnokarminowe przebarwienia przedwcześnie opadają z drzew. Porażone drzewa słabiej owocują i tracą swoją mrozoodporność.                        

 

Patogen rozprzestrzenia się bardzo łatwo. Do zakażeń kędzierzawością liści brzoskwini dochodzi w okresie pękania pąków brzoskwini. Sprzyja temu wilgotna i deszczowa pogoda. Dlatego już od marca, gdy brzoskwinie są jeszcze w stanie bezlistnym, trzeba rozpocząć zabiegi profilaktyczne, zapobiegające występowaniu tej choroby. Wykonywanie oprysków w okresie, kiedy na drzewach już widać objawy choroby, nie przynosi żadnych rezultatów.

Zwalczanie kędzierzawości liści brzoskwini należy zacząć w okresie tuż przed pękaniem pąków wykonując oprysk preparatem grzybobójczym. Przeważnie wypada to od marca do początku kwietnia. Termin oprysku na kędzierzawość liści brzoskwini trzeba dobrać indywidualnie, na podstawie obserwacji drzew.                                                                                                                                 Dla działkowców polecany jest Syllit 65 WP, gdyż środek ten jest stosunkowo mało szkodliwy dla środowiska. Wykorzystuje się go także w ochronie gruszy i jabłoni przed parchem. Oprysk Syllitem przeciw kędzierzawości liści brzoskwini wykonuje się gdy temperatura przekroczy +6°C. Do sporządzania cieczy użytkowej nie wolno też używać zbyt zimnej wody. W czasie oprysku cieczą trzeba dokładnie pokryć całą koronę drzewa, gdyż w przeciwnym razie nie będzie on skuteczny. Jeżeli pomimo wykonania tego oprysku, zauważymy w trakcie sezonu wegetacyjnego objawy kędzierzawości liści, to porażone liście i pędy trzeba wycinać. Następnie trzeba je spalić lub bardzo głęboko zakopać.                                               Kolejny zabieg zwalczania kędzierzawości liści brzoskwini w postaci oprysku wykonuje się jesienią, po opadnięciu liści. W tym okresie zaleca się fungicydy miedziowe, jak np. Miedzian 50 WP. Ważne jest także aby wszystkie opadłe liście wygrabić i usunąć.                                                                           Na podstawie własnych doświadczeń zalecam podwójne zwalczanie kędzierzawości liści brzoskwini polegające na tym, że oprócz oprysku jesiennego Medzianem, powtórne wykonanie oprysku Miedzianem na przedwiośniu, a dopiero po nim wykonanie oprysku Syllitem.  Za zastosowaniem Miedzianu na przedwiośniu, w czasie nabrzmiewania pąków brzoskwini, przemawia też działanie tego środka przeciw rakowi bakteryjnemu. Upieczemy zatem dwie pieczenie na jednym ogniu, chroniąc brzoskwinie jednocześnie przed rakiem i przed kędzierzawością liści.
          

  Na podstawie literatury i doświadczeń własnych opracował:

Jan Grabowski - instruktor krajowy

 


 

 Pierwsze zabiegi pielęgnacyjne - 02.2017

 Wielkimi krokami nadchodzi wiosna, a wraz z nią przybywa nam energii do pracy na działce. Działkowcy zaczynają od odrzucenia nadmiaru śniegu z trawników i ścieżek, a potem zabierają się do cięcia drzew. O zasadach uprawy, ochrony i technikach cięcia działkowcy wiedzą niemal wszystko, a i tak każdego roku, popełniają te same błędy.​

 

CZYTAJ DALEJ

 


 

 Co siejemy w lutym? - 02.2017

 Luty jest miesiącem, w którym przyroda powoli zaczyna budzić się do życia, a dzień wyraźnie się wydłuża. Jest to dobry moment, aby pomyśleć o pierwszych zasiewach warzyw i kwiatów, które uprawia się z rozsady. Zobacz co siejemy w lutym i jakich zasad przestrzegać aby uzyskać najlepsze efekty siewów. Oto najpopularniejsze kwiaty, warzywa i zioła, które siejemy w lutym!

 

CZYTAJ DALEJ

 


 

 

 Kalendarz prac na styczeń - 04.01.2018

 W zakładce porady ogrodnicze jest już dostępny kalendarz prac na styczeń. Zachęcamy do zapoznania się. (TUTAJ)

 


 Pora zawiesić budki dla ptaków na działce - 15.01.2018

 W drugiej połowie stycznia zaczynamy słyszeć wyraźniej śpiew ptaków. To sygnał, by na działkach i w ogrodach rozwiesić budki dla ptaków. Wybór miejsca dla budki jest bardzo istotny – musi być stabilnie przymocowana, znajdować się na odpowiedniej wysokości i mieć odpowiedniej wielkości otwór. Więcej szczegółów na temat montowania budek lęgowych w zakładce "Porady ogrodnicze".

 


 

 Lista prac na działce w grudniu - 01.12.2017

 Zachęcamy do zapoznania się z poradami ogrodniczymi na grudzień. W tym miesiącu m.in.:  o tym, co robić, jesli pojawiły się już pierwsze opady śniegu, jak zabezpieczyć wrażliwe gatunki roślin, o bieleniu pni drzew owocowych i co robić, by nie dopuścić do tzw. suszy fizjologicznej roślin zimozielonych oraz iglastych.

 

CZYTAJ DALEJ  

 


 

 Trendy w ogrodach – jakie rośliny będą hitem w 2018 roku? - 21.09.2017

 Śledząc różnego rodzaju imprezy ogrodnicze, w kraju i za granicą, łatwo dostrzec, że wystawcy i hodowcy wyznaczają trendy, preferując konkretne gatunki i odmiany roślin, które od kilku już sezonów niezmiennie cieszą się popularnością. Coraz większy nacisk kładzie się też na uprawę roślin w różnego rodzaju pojemnikach.

 

CZYTAJ DALEJ

 

 


 

 

 Ekologiczne opryski na mszyce. Proste przepisy na zwalczanie mszyc bez chemii - 22.02.2017 

can, farm, garden, gardening, tool, tools, watering iconMszyce, żerujące na wierzchołkach pędów, liściach i pąkach, czynią wielkie szkody na roślinach. Konieczność ciągłej walki z tymi szkodnikami, zmusza nas do poszukiwania skutecznych sposobów zwalczania mszyc bez użycia szkodliwych dla środowiska środków chemicznych. Oto skuteczne 3 ekologiczne opryski na mszyce, dzięki którym szybko pozbędziesz się tych szkodników z ogrodu. Poznaj najlepsze przepisy na zwalczanie mszyc bez chemii. Ekologiczne opryski na mszyce są bezpieczne dla człowieka i pożytecznych owadów. Za stosowaniem ekologicznych oprysków przemawia łatwość ich sporządzania w warunkach domowych w stosunkowo krótkim czasie oraz możliwość częstego używania w ogrodzie bez ubocznych następstw. Jeżeli zaś nie mamy możliwości samodzielnego sporządzenia tych preparatów, istnieje też alternatywa w postaci gotowych ekologicznych środków na mszyce. Do ekologicznych oprysków na mszyce można wykorzystać m. in. niektóre występujące w ogrodzie lub w jego otoczeniu chwasty: pokrzywę, wrotycz pospolity oraz mniszek lekarski, które nie tylko pomogą usunąć mszyce, ale także poprawią kondycję i odporność roślin. Warto stosować różnego rodzaju wyciągi, wywary czy gnojówki ziołowe. 
Opryskiwanie preparatami roślinnymi na mszyce należy wykonywać po południu, gdyż pod wpływem słońca preparaty te szybciej tracą swoje właściwości. Zazwyczaj skuteczniejsze w działaniu jest dwu- lub trzykrotne powtórzenie ekologicznego oprysku na mszyce w odstępach co kilka dni.        

 

Przepis 1. Ekologiczny oprysk z cebuli i czosnku

 

Nr 1 wśród ekologicznych oprysków na mszyce to wyciągi z łusek cebuli oraz z czosnku. Składniki te każdy ma pod ręką w domu lub na działce i w każdej chwili można z nich przygotować oprysk. 
Aby przygotować wyciąg z łusek cebuli bierzemy 200 g łusek i zalewamy je 10 l wody. Po 3-4 dniach odcedzamy i otrzymujemy gotowy preparat do oprysku przeciw mszycom. 
Sporządzenie wyciągu z czosnku jest równie proste, a przy tym przyrządza go się błyskawicznie! W tym celu ok. 250g zmielonych główek czosnku zalewamy 10 l wody i kilkakrotnie mieszamy. Po zaledwie 15 minutach można odcedzić płyn. Po rozcieńczeniu z wodą w stosunku 1:1 uzyskujemy gotową ciecz do ekologicznego oprysku na mszyce.                

 

Przepis 2. Oprysk na mszyce z mniszka lekarskiego                                                

Do przygotowania ekologicznego oprysku na mszyce można użyć korzeni lub liści mniszka lekarskiego. W tym celu 200-300g zmielonych korzeni lub 400g świeżych liści mniszka zalewamy 10l wody o temperaturze do 40°C. Po dwóch godzinach otrzymaną ciecz cedzimy. Używamy do opryskiwania w tym samym dniu.                                                                      

Przepis 3. Oprysk na mszyce z tytoniu  

                                                           

Najbardziej znanym ekologicznym opryskiem na mszyce jest wywar z tytoniu. Do jego przygotowania potrzebujemy 100g tytoniu, który zalewamy 1l wody o temperaturze 70°C i odstawiamy na 24 godziny. Po upływie tego czasu płyn cedzimy. Do opryskiwania stosujemy 0,5l wywaru na 1 litr wody. Jeżeli do tak sporządzonej cieczy dodamy mydło potasowe ogrodnicze to ciecz będzie lepiej przylegała do liści i do ciała mszyc. Jest to szczególnie ważne przy opryskiwania roślin o liściach pokrytych woskowym nalotem. 

 

Gotowe ekologiczne opryski na mszyce. Ciekawa alternatywa!  

 

Jeżeli nie możemy pozyskać surowca zielarskiego do przygotowania oprysków na mszyce, brakuje nam czasu lub po prostu szukamy jeszcze prostszego sposobu, warto sięgnąć po dostępne w sklepach gotowe naturalne opryski na mszyce Target Agricolle lub Emulpar 940 EC. Oba są dostępne w postaci koncentratu do rozpuszczenia w wodzie oraz w postaci gotowej do oprysku (w butelce z opryskiwaczem lub jako aerozol). 
Pierwszy z nich, czyli Agricolle, jest oparty na bazie roztworu naturalnych wielocukrów. Skutecznie eliminuje mszyce, przędziorki, szpeciele, mączliki, larwy tarczników, a także hamuje niektóre choroby grzybowe roślin. Podobne zastosowanie ma Emulpar 940 EC. Preparat ten jest oparty na naturalnym oleju rydzowym, tradycyjnym produkcie z Wielkopolski. Ten ekologiczny oprysk na mszyce pokrywa szkodniki cienką, lepką powłoką, która utrudnia im oddychanie i poruszanie się, co w rezultacie prowadzi do ich śmierci.
                          

 Na podstawie literatury opracował:
                            Instruktor krajowy - Jan Grabowski

 


 

Pokrzywa - właściwości, zastosowanie w nawożeniu i ochronie roślin - 20.02.2017

Pokrzywa, Zielony, Ropa Pokrzywy, Charakter, Chwast Pokrzywa zazwyczaj jest kojarzona jako uciążliwy i nieprzyjemnie parzący chwast, którego trzeba się bezwzględnie pozbyć z ogrodu. Tymczasem warto zwrócić uwagę na cenne właściwości pokrzywy i zamiast ją wyrzucać, można pozyskać z niej wartościowy nawóz z pokrzywy oraz preparaty do ochrony roślin, takie jak gnojówka z pokrzywy, wywar oraz wyciąg. Co ciekawe, pokrzywa ma też zastosowanie w zielarstwie, kuchni i kosmetyce. Pokrzywa zwyczajna (Urtica dioica) bo to właśnie najczęściej spotykany w naszych ogrodach gatunek pokrzywy, faktycznie nie jest rośliną szczególnie reprezentatywną i urodziwą. Jednak na każdej działce znajdują się przecież miejsca, na co dzień niewidoczne dla użytkowników ogrodu, w których moglibyśmy pozwolić jej na swobodny rozwój i rozmnażanie. Z racji na cenne właściwości pokrzywy oraz możliwości jej zastosowania w nawożeniu i ochronie roślin, będzie to z dużą korzyścią dla nas i dla naszego ogrodu. A co ta roślina zawiera w sobie tak cennego? Otóż znajdziemy w niej mnóstwo witamin (np. A, B2, C, K), soli mineralnych (w dużej ilości potas i azot oraz fosfor, magnez, żelazo, wapń, krzem, mangan, cynk) a także chlorofil, karoten, ksantofil, pektyny, enzymy, kwasy organiczne i sole mineralne. Te substancje zawarte w pokrzywie wpływają doskonale na procesy rozwojowe roślin oraz na ich plonowanie i kwitnienie. Tak duża ilość składników pokarmowych i odżywczych, ma również istotny wpływ na nasze zdrowie i wygląd. Poprawia stan skóry i włosów (również usuwa łupież), obniża ciśnienie oraz poziom cukru we krwi, osłabia potliwość, poprawia pracę wątroby i nerek, a także oczyszcza organizm z toksyn i działa hamująco na krwawienie (zaw. wit. K). Pokrzywa jest też doskonałym zielem na anemię. 
Pamiętajmy jednak, że do zbioru na dalsze przetwarzanie najlepiej nadają się młode pokrzywy, które jeszcze nie zaczęły kwitnąć, gdyż zawierają najbardziej skoncentrowaną ilość składników mineralnych i witamin. 
Aby nie zmarnować tak cennych właściwości pokrzywy, dobrze jest poznać sposoby na jej skuteczne wykorzystanie. Zacznijmy więc od ogrodu, gdzie zastosowanie pokrzywy może przynieść najwięcej korzyści. Możemy ją bowiem użyć w postaci gnojówki, wyciągu lub wywaru do nawożenia i ochrony naszych roślin ogrodowych.        

 

Gnojówka z pokrzywy

 

Jak przygotować gnojówkę z pokrzywy? Z wymienionych preparatów najpopularniejsza jest gnojówka z pokrzywy. Do jej przygotowania potrzebujemy odpowiedniego pojemnika, najlepiej plastikowego wiadra lub beczki (metalowe naczynia nie nadają się do tego celu, gdyż podczas fermentacji mogą zachodzić niekorzystne reakcje chemiczne między roztworem a metalem). Zebraną i pociętą na sieczkę pokrzywę umieszczamy w naczyniu, a następnie zalewamy wodą. Ponieważ podczas procesu fermentacji płyn się pieni, nie należy wypełniać wodą naczynia po brzegi. Tak przygotowany roztwór zostawiamy w pojemniku na ok. 2 - 3 tygodnie, chociaż w okresie wysokich temperatur, fermentacja może nawet zakończyć się po ok. tygodniu. O zakończeniu procesów fermentacyjnych świadczy brak pienienia się roztworu. Niestety, gnojówka z pokrzywy wydziela bardzo przykrą woń (możemy ją nieco osłabić przez dodanie do roztworu waleriany lub mączki dolomitowej), za to posiada w sobie mnóstwo azotu i potasu.

Zastosowanie gnojówki z pokrzywy
Gnojówka to bardzo ceniony nawóz z pokrzywy. Gotowy preparat stosujemy do podlewania roślin, szczególnie tych, które mają duże wymagania pokarmowe (np. pomidory, ogórki, róże, kwiaty jednoroczne i byliny, krzewy i drzewa owocowe).                                                            Uwaga - gnojówka z pokrzywy to dość silny nawóz! Dlatego należy ją stosować w postaci płynu rozcieńczonego wodą, w zależności od potrzeb nawożonych gatunków, w stosunku 1:10 lub nawet 1:20. Doskonale wpływa na poprawę kondycji roślin oraz przyspiesza ich wzrost i rozwój.
Gnojówka z pokrzywy może być też używana w formie oprysku do ochrony roślin. W tym przypadku również stosujemy preparat rozcieńczony wodą, w zależności od rośliny oraz szkodnika czy choroby. Przykładowo aby przygotować oprysk do zwalczania mszyc i przędziorków, wiosną przed pękaniem pąków, rozcieńczamy gnojówkę w proporcjach 1:20. Na mączniaka rzekomego i szarą pleśń - stosujemy co dwa tygodnie roztwór rozcieńczony 1:10.    

   

Wyciąg z pokrzywy  

                                                                                           

Znacznie łagodniejszą od gnojówki formą preparatu jest wyciąg z pokrzywy. Stosuje się go bez rozcieńczenia wodą, głównie do ochrony przed szkodnikami. Wykonuje się go w proporcji 5L wody na 0,5 kg. świeżo zebranych roślin. Po zalaniu pokrzyw wodą, odstawia się pojemnik na ok. 1 dobę, następnie zlewa się płyn i opryskuje nim zapobiegawczo rośliny ogrodnicze. Ten preparat można stosować przez cały okres wegetacyjny w razie zauważenia szkodników, takich jak mszyce czy przędziorki.    

 

Wywar z pokrzywy

 

Wywar z pokrzywy możemy użyć do zwalczania choroby łodyg i zarazy ziemniaczanej na pomidorach. Wywar przygotowujemy z 0,5 kg. świeżych roślin i 5L wody. Zalaną wodą pokrzywę gotujemy przez ok. 0,5 godz. Po wystudzeniu gotowy preparat rozcieńczamy wodą w stosunku 1:5 i podlewamy oraz opryskujemy zagrożone rośliny. Najczęściej wywar stosuje się wczesną wiosną.

 

  Inne zastosowania pokrzywy w ogrodzie  

         

 Pokrzywa, jako świeżo zebrane ziele, doskonale nadaje się do ściółkowania roślin, a w szczególności warzyw, takich jak pomidory i ogórki. Podnosi plony warzyw oraz poprawia strukturę gleby. Jest też cennym składnikiem kompostu, na który możemy ją składować jako zielonkę oraz podlewać kompost sfermentowaną gnojówką. Zawarte w pokrzywie oraz gnojówce z pokrzywy składniki, przyspieszają powstawanie kompostu i znacznie wzbogacają go w składniki pokarmowe. 
                          

 

 Na podstawie literatury opracował:
                            Jan Grabowski - instruktor krajowy

 


 Wiosenne cięcie drzew i krzewów owocowych - 17.02.2017
 cut, garden, gardening, grass, scissor, scissors, tool iconCięcie i formowanie drzew i krzewów uprawianych na działce to podstawowy zabieg pielęgnacyjny zapewniający uzyskanie dorodnych i zdrowych owoców. Zabieg ten winien być wykonany prawidłowo i we właściwym terminie. W naszym regionie odpowiednim terminem wiosennego ciecia drzew i krzewów jest miesiąc marzec z możliwością przedłużenia terminu na  kwiecień.

Przy wykonywaniu wiosennego cięcia należy przestrzegać następujących podstawowych zasad: 

Wiosną przycinamy wszystkie młode drzewka i krzewy posadzone jesienią i wczesną wiosną, czyli:
Okulanty nie rozgałęzione: skracamy na wysokości 70 – 90cm  i usuwamy pędy boczne do wysokości co najmniej 50 cm.
Drzewka rozgałęzione: skracamy przewodnik 30 – 40cm nad ostatnim rozgałęzieniem, usuwamy pędy konkurujące z przewodnikiem, rosnące pod ostrym kątem. Pozostawiamy 3 – 5 pędy z szerokimi kątami w stosunku do przewodnika. 
Wiosną dokonujemy podstawowego cięcia (prześwietlającego, odmładzającego) drzew ziarnkowych, czyli tniemy wszystkie jabłonie i grusze oraz krzewy owocowe.
Posadzone jesienią krzewy (porzeczki, agrest, maliny – przycinamy tuż nad glebą na 2 – 3 oczka.
Starsze krzewy agrestu i porzeczek: wycinamy najstarsze (grube, o ciemnej korze) pędy oraz pędy pokładające się po glebie.
Maliny letnie– powinien to być zabieg jesienny: pozostawiamy ok. 10 pędów na 1 m. bieżącym, pozostałe pędy usuwamy.
Jeżyny: pozostawiamy kilka pędów, które wyrosły i nie owocowały w ubiegłym sezonie, skracamy pędy za długie. Przywiązujemy je do podpór.
Winorośl – tniemy koniecznie przed ruszeniem soków – zależnie od formy prowadzenia: najczęściej zostawiamy 2 – 3 łozy owocujące i skracamy je na 6 do maksymalnie 8 – 9 oczek. Pozostałe łozy skracamy na 2 lub 3 oczka na pęd zastępczy. 
Drzewa pestkowe tj. wiśnie, czereśnie, śliwy, brzoskwinie i morele  - podstawowy termin cięcia to lato- po sprzęcie owoców. Natomiast wiosną, jeżeli istnieje taka konieczność, dokonujemy tylko cięcia korekcyjnego – usuwając pojedyncze konary, gałęzie połamane, przemarznięte, krzyżujące się lub rosnące do wewnątrz korony. Cięcie koniecznie należy przeprowadzić podczas pogody bezdeszczowej przy temperaturze powyżej 0 st. 

Rany powstałe po cięciu grubszych konarów  należy zasmarować:  pastą Funaben 03 PA, pastą Ekoderma lub białą emulsyjną z dodatkiem Topsinu. 

 

Podczas cięcia należy dokonać szczegółowej lustracji drzew i krzewów owocowych, zbierając oraz paląc zgniłe i zeschnięte zeszłoroczne owoce – tzw. mumie, liście i porażone gałązki, będące rozsadnikiem chorób i  szkodników. 

Szczegółowe informacje dotyczące techniki i sposobu wiosennego cięcia drzew i krzewów owocowych podawane są każdego roku w marcowych numerach „działkowca” oraz w wydawnictwie  pt. „Sztuka cięcia drzew i krzewów owocowych” autorstwa prof. Augustyna Miki.    
                                                                   

  Instruktor Krajowy
                                                                       Jan Grabowski

 


 

 Dlaczego warto podlewać iglaki przed i w trakcie zimy? - 03.02.2017

iglaste W przypadku iglaków i zimozielonych roślin liściastych niezwykle istotne jest zapewnienie im  obfitego nawodnienia przed zimą. Szczególnie ważne staje się to, gdy jesień jest raczej sucha i słoneczna, a zima mroźna. Które rośliny są wrażliwe na brak podlewania przed zimą? Co to jest susza fizjologiczna i czym grozi?

 

CZYTAJ DALEJ

 


 Luty na działce - 07.02.2017

 W lutym mogą występować duże wahania temperatury, dlatego powinniśmy zadbać o nasz ogród i wykonać następujące prace pielęgnacyjne w zależności od panujących warunków i pogody, związane z przygotowaniem do sezonu ogrodniczego, który ruszy juz za parę tygodni. Ze względu na okres zimowy w dalszym ciągu dokarmiamy ptaki.​

 

CZYTAJ DALEJ

 

 


 Jak ograniczyć siłę wzrostu drzew? - 02.2017

 Instruktor ds. ogrodniczych w OZ PZD w Opolu przygotował broszurę dla działkowców pt. "Jak ograniczyć siłę wzrostu drzew", z której działkowcy mogą dowiedzieć się, jakie są skuteczne metody takich działań. Zabiegi te wykonywane winny być na początku wiosny, zanim drzewa zaczną kwitnienie, dlatego też wiedza ta jest aktualna i potrzeba na zbliżające się przedwiośnie.​

 

ŚCIĄGNIJ BROSZURĘ

 


kom. 577 761 183

             85 732 22 58

podlaski@pzd.pl www.pzdpodlaski.pl

Polski Związek Działkowców        ul. Ciołkowskiego 2/5      
Okręgowy  Zarząd   Podlaski          15-245   Białystok      

UWAGA - wjazd na parking od ul. Mickiewicza     

Białystok - Łomża - Suwałki

Polski Związek Działkowców

Okręgowy Zarząd Podlaski